Sztuka: inspiracja w każdej formie

Nie pamiętam już wszystkich obrazów. Nie potrafiłbym dziś, po kilkunastu tygodniach, odtworzyć kolejności sal, przypomnieć sobie dokładnego układu ścian ani wskazać miejsca, w którym rozpoczęła się moja wędrówka przez wystawę „Dom dzienny, dom nocny” w krakowskim MOCAK-u. Pamiętam jednak coś znacznie ważniejszego. Pamiętam uczucie oraz ten szczególny rodzaj ciszy, który pojawia się często podczas obcowania z prawdziwą Sztuką. Ciszy nie wynikającej z braku dźwięków, ale z obecności czegoś większego niż słowa. Czegoś, co zatrzymuje człowieka w pół kroku i sprawia, że przez moment zaczyna patrzeć na świat inaczej.

Nie znam się na fotografii. Nie potrafię ocenić okiem specjalisty. Mogę jedynie opowiedzieć o swoich uczuciach, które towarzyszyły mi w trakcie oglądania wystawy Jacentego Dędka "CREDO". Może w formie opowiadania...?

Obraz "Chłopiec obierający owoc" to jedno z najbardziej intrygujących wczesnych dzieł przypisywanych Michelangelo Merisi da Caravaggio datowany na ok. 1592–1593 rok. Niezwykle ważny to obraz dla Historii Sztuki, ponieważ pochodzi z najwcześniejszego okresu twórczości Artysty, zaraz po jego przyjeździe do Rzymu z Mediolanu. Związana jest z nim ciekawa historia i to całkiem nowa. Ale za nim o niej, trochę teorii i analizy, które uwielbiam.

Bywają chwile, kiedy już od pierwszych kroków ma się poczucie uczestnictwa w czymś ważniejszym niż zwykła wystawa. Tak właśnie było 22 maja 2026 roku w Regionalnym Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Częstochowie, w legendarnej Konduktorowni, gdzie odbył się wernisaż wystawy „kwARTet”.

„kwARTet” — słowo, które jednocześnie przywołało muzyczną harmonię, dialog i wielogłosowość. I rzeczywiście, tego wieczoru Sztuka nie milczała. Prowadziła rozmowę. Czasem cichą i melancholijną, czasem gwałtowną i pełną emocji.

"Stara kobieta smażąca jajka" (1618 r.) DIEGO VELÁZQUEZ'A, to jedno z najbardziej znanych dzieł artysty z jego wczesnego okresu, kiedy przebywał w Sewilli. Velázquez, zanim przeniósł się na stałe do Madrytu i zyskał sławę jako nadworny malarz Filipa IV, malował sceny z życia codziennego, zwane bodegones. Obraz "Stara kobieta smażąca jajka" jest jednym z najbardziej wyrazistych przykładów tego typu malarstwa. Bodegones ukazywały proste sceny z życia ubogich warstw społecznych i koncentrowały się na przedstawieniu codziennych czynności, często w kuchni lub w tawernach.